บทที่ 102 ถอดเดี๋ยวนี้

กลิ่นอายแห่งความอันตรายคละคลุ้งออกมาจากภายในห้อง ราวกับอสรพิษร้ายที่กำลังโอบรัดร่างของอรวรรณเอาไว้แน่นจนแทบหายใจไม่ออก หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกขวัญ ด้วยรู้ดีว่าในเวลานี้เธอไม่มีทางให้ถอยหนีได้อีกแล้ว

เธอตัดสินใจก้าวเท้าเข้าไปอย่างเงียบเชียบ พลางประคองจานผลไม้ไปวางลงบนโต๊ะ

"คุณภาณุคะ ป้าฝ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ